کوچه هنر

از میان نامه های فروغ فرخ زاد، یکی از نامه های او به پدرش را در این پست قرار دادم.

چهارشنبه 17 دی

پدر مهربان امروز یک نامه از شما دریافت کردم که در آن از نرسیدن نامه من شکایت کرده بودید من مطمئن هستم که به نامه شما جواب داده ام و مسلما تا بحال بدست شما رسیده من تصدیق می کنم که دو دفعه گذشته با فاصله سه چهار روز به نوشتن جواب مبادرت کردم و شاید همین امر باعث این شده است که بی خبری از من بنظر شما طولانی تر از همیشه رسیده است من باید اعتراف کنم که امسال مثل سال گذشته بی کار و آزاد نیستم و اگر در نوشتن جواب قدری تاخیر می کنم شما باید مرا ببخشید من وقتی می خواهم یک کاغذ بنویسم صد هزار مرتبه باید قلم را زمین بگذارم و سروصدای کامیار را خاموش کنم شاید شما در جواب من بگوئید چرا از ساعات خواب استفاده نمی کنم بدیش اینجاست که او بعد از ما بخواب می رود و روزها هم ساعت خوابش با ساعت خواب خود ما تطبیق می کند در هرحال امیدوارم مرا بخشیده باشید بعد از این سعی میکنم از هر فرصت کوتاهی برای نامه نوشتن به شما استفاده کنم و به شما ثابت کنم که کسانی را که واقعا و از صمیم قلب دوست دارم هیچوقت فراموش نمی کنم حال من و پرویز و کامیار خوبست کامیار با شیطنت و سروصدایش پیوسته ما را مشغول می کند در عرض همین دو سه دقیقه ای که من سرم به نامه نوشتن گرم شده او وضع اطاق را بکلی تغییر داده توری را کشیده و گلدان گل را از روی بخاری انداخته و آب ها را روی تخت ریخته یک روزنامه اطلاعات را پاره کرده بعد به سراغ بازوی من آمده و با چنگالهایش آنرا خون انداخته و بعد من مجبور شده ام بلند شوم و شلوار او و ملافه تخت را بعلت کثافتکاری او عوض کنم حالا هم مشغول دست درازی به نامه شماست قلم را از دست من می کشد و کاغذ را می خواهد پاره کند فکر نمی کنم با خواندن این قسمت از نامه من دیگر جای گله ای برای شما باقی بماند از طرف من عمه جانم را ببوسید و عذرا خانم را سلام برسانید.
مدتی است که از امیرخبری ندارم، باز هم خواهش می کنم که آدرس او را برای من بفرستید سلام پرویز را بپذیرید کامیار دست شما را می بوسد.
شما را از دور می بوسم.
فروغ







پ.ن. دست نوشته ای از فروغ