آبان ۱۰، ۱۳۸۸




فوویسم
Fauvism

سبک نقاشی مبتنی بر کاربرد اغراق آمیز از رنگ های غیرطبیعی و تند، که اولین جنبش پیشروی هنر اروپا بین سده ی بیستم تا آغاز جنگ جهانی اول محسوب می شود. این جنبش نیز همچون جنبش امپرسیونیسم، نام خود را مدیون توصیف کنایه آمیز یک منتقد است. لویی واسل که منتقد هنری روزنامه بود، وقتی از نمایشگاه عجیب و نامتعارف آثار ماتیس، دُرَن، ولامینک و دیگران که در سال 1905 در سالن پاییزه برپا شده بود بازدید می کرد و چشمش به مجسمه ای که به سبک متعارف ساخته شده بود افتاد، فریاد زد" نگاه کنید! دوناتلو در قفس « فووها» ( حیوانات وحشی)".





اگرچه این نام با استهزاء و تمسخر ادا شده بود، اما چندان هم نامناسب با آثار این هنرمندان که شور و اشتیاق سکنا ناگزینی داشتند نبود؛ شور هیجانی که نشانگر کنار نهادن اصول تمدن بود. این جنبش برای مدتی به موازات تجلیات اولیه اکسپرسیونیسم در آلمان جریان یافت و آثار پیشقراول این جنبش یعنی هنری ماتیس، منبع الهامی در هنر آلمان بین سالهای 1908 و 1910 بود. فوویسم عمدتاً به قابلیتهای تصویری رنگ های خالص علاقمند بود؛ از این جنبه آنان بسیار وامدار جنبش پست امپرسیونیسم بودند. اگرچه آنان به طور منطقی از امپرسیونیسم منشاء گرفته بودند، اما جنبش آنها به طریقی خود واکنشی بود در برابر ویژگی مستند گونه ی این سبک. آنان تأکید پیشین نقاش بر خودانگیختگی و باور داشتن به تصویر ایجاد شده بر شبکیه ی چشم را به کناری نهادند و در عوض بر سادگی فرم و نظام بندی بیانی و غالباً شدید رنگی تأکید کردند و از تقلید ازطبیعت اجتناب جستند.
با این حال مضامین آثار آنان چندان تحولی و انقلابی نبود، این سبک صرفاً ابزاری بود برای ارائه موضوعات سنتی و قراردادی همچون طبیعت بیجان، منظره یا پرترهایی که البته نامتعارف و عجیب بودند.


Henri Matisse


Most Famous Painting of Matisse
"Dance"



از جمله هنرمندان برجسته ی این گروه می توان به مارکه، روئو، ولامیک، براک و دوفی اشاره کرد. برجسته ترین ویژگی آثار آنان همانا رنگ های بسیار تند و خیره کننده بود؛ رنگ های خاصی که آگاهانه برای خلق جلوه های حسی و اشتراک، هیچ برنامه مشترکی نداشتند.


اوج جنبش در نمایشگاه هایی بود که بین سال های 1905 و 1906 به ترتیب در سالن پاییزه و سالن مستقل ها برپا کردند. فوویسم برای اکثریت گروه خود، صرفاً مرحله ای انتقالی و گذرا بود که با عبور از آن قادر شدند تا سبک ها و روش های متنوعی را ابداع کنند. گرچه عمر فوویسم کوتاه بود اما تأثیر عمیقی بر رشد و گسترش اکسپرسیونیسم آلمان نهاد.



گردآورنده: شهرزاد

۱۲ نظر:

  1. مطلبت هم خوب بود
    آره به سبك من نزديكه
    استفاده از رنگهاي خالص و ناب

    كه البته فك مي كنم به خالص و ساده بودن خودم بر ميگرده

    ممنون كه خبر دادي
    بب

    مواظب خودت باش
    تا بعد ...

    پاسخ دادنحذف
  2. عالی بود مطلب. یاد گرفتم. مرسی

    پاسخ دادنحذف
  3. رشته ام ادبیات است اما مدت هاست ترجمه می کنم.
    بعضی از ترجمه ها برای دل است
    بعضی هم برای جیب

    ؛)

    پاسخ دادنحذف
  4. آخرین نقاشی رو خیلی پسندیدم .

    پاسخ دادنحذف
  5. سلام شهرزاد عزیز
    ببخشید از تاخیر
    چند بار اومدم ولی نتونستم واست کامنت بذارم
    ممنون که خبر دادی
    خیلی خوب بود

    پاسخ دادنحذف
  6. راستی در وبلاگ دومم که آدرسش رو برات گذاشتم نظرم رو درباره بهترین های سینمای ایران گفتم
    خوشحال مبشم نظر تو رو هم بدونم

    پاسخ دادنحذف
  7. لطفا ایمیل تان را چک کنید.

    پاسخ دادنحذف
  8. سلام
    ممنون که سر می زنی .زن خوب با نوشته ای تازه به روز است. سپاس

    پاسخ دادنحذف
  9. نمیخواااااااااااااام.
    من هیچ چیز علمی راجع به هنر نقاشی نمیدونم

    پاسخ دادنحذف
  10. شهرزاد عزيزم
    مرا ببخش كه كم پيدا بودم...
    مدتي ست كه سخت دلنازك شده ام و به تنهايي ام پناهنده شده ام!

    «دلت براي آدم ها مي تپد، اما نفس سبزت را مسموم مي كنند و زماني كه از تنفس اين هواي مسموم دچار مردن مي شوي، همان آدمك ها با شگفتي مي پرسند: چرا؟! ...»
    به روزم؟؟؟

    پاسخ دادنحذف
  11. salam shahrzad
    khoby?
    kam peida khanum gol ?

    omadam ahwali beporsam o bebinam upidi ya na

    ta bad
    bye

    پاسخ دادنحذف